Przejdź do treści

Jak rozmawiać o ciele, bólu i zgodzie za pomocą AAC

Na tej stronie
Jak rozmawiać o ciele, bólu i zgodzie za pomocą AAC
Alexandros

Autor: Alexandros SIDIRAS GALANTE, opublikowano Monday 28 September 2026, zaktualizowano Thursday 15 October 2026

Szacowany czas czytania ~ 5 minutes

Osoba, która nie potrafi powiedzieć „boli mnie brzuch”, „nie dotykaj mnie” czy „ktoś zrobił mi krzywdę”, jest całkowicie zależna od tego, czy inni się domyślą. A właśnie tych słów najczęściej brakuje na tablicach komunikacyjnych. Oto słowa, które warto dać, jak je wprowadzać w każdym wieku i jak reagować, gdy osoba ich używa.

Dlaczego te słowa są niezbędne

  • W badaniu 40 dorosłych użytkowników AAC 45% padło ofiarą przestępstwa lub przemocy, a tylko 28% zgłosiło to policji (Bryen, Carey i Frantz, 2003).
  • Osoby z niepełnosprawnościami są narażone na przemoc seksualną mniej więcej pięć razy częściej (Nixon i in., 2017).
  • W sześciu obszarach dorosłego życia (m.in. seksualność, zdrowie, zgłaszanie przestępstwa i relacja z opiekunami) w dostępnych zestawach symboli istniało tylko około 55% słów, które użytkownicy i specjaliści uznali za potrzebne (Bryen, 2008).

Usuwanie tych słów, „żeby chronić” osobę, działa odwrotnie: nie ma ona już żadnej możliwości powiedzenia, co ją spotyka. Specjaliści uważają brak słownictwa dotyczącego ciała, seksualności czy przemocy za sygnał ostrzegawczy w systemie AAC.

Jakie słowa dotyczące ciała warto dać?

Pełne słownictwo dotyczące ciała obejmuje wszystko od głowy do stóp, łącznie z miejscami intymnymi nazwanymi prawdziwymi nazwami: srom, penis, jądra, pośladki, piersi, odbyt. Dziecinne słowa czy omówienia utrudniają zrozumienie lekarzowi, nauczycielowi czy osobie prowadzącej postępowanie.

Żeby powiedziećPrzykłady
Gdziepo prawej, po lewej
Odczuciakłuje, piecze, swędzi, ściska, pulsuje, mrowi
Jak się czujęniedobrze mi, kręci mi się w głowie, krwawię, nie mogę oddychać
Leczenielekarstwo, zastrzyk, badanie krwi, plaster, lekarz, dentysta

Ucz tych słów w prawdziwych sytuacjach: przy ubieraniu, w kąpieli, przy małym skaleczeniu, podczas wizyty u lekarza. Spokojnie nazywaj część ciała, pokazując ją w narzędziu, jak każde inne słowo (zobacz Modeluj, czekaj, odpowiadaj).

Powiedzieć, że boli: gdzie, jak bardzo, od kiedy

  1. Gdzie?Część ciała, która boli
  2. Jak bardzo?Trochę, bardzo albo od 0 do 10
  3. Od kiedy?Od rana, kiedy się ruszam…
„Boli” staje się precyzyjne dzięki trzem pytaniom, zawsze w tej samej kolejności.
  1. Gdzie? „Boli” otwiera stronę z częściami ciała: głowa, zęby, brzuch, plecy, a także miejsca intymne.
  2. Jak bardzo? Skala od 0 do 10 ze słownymi punktami odniesienia (trochę boli, bardzo boli).
  3. Od kiedy i kiedy? Od rana, od wczoraj, kiedy się ruszam, kiedy ktoś tego dotyka, kiedy siusiam.

Nie każdy rozumie skalę liczbową. U młodszych dzieci lub osób, które jeszcze nie posługują się liczbami, zacznij od „trochę / bardzo” i opieraj się na typowych dla osoby sygnałach (grymas, niepokój, wycofanie), które rodzina może opisać na karcie „Jak ze mną rozmawiać”. Tablice do druku znajdziesz na stronie z materiałami.

Jak uczyć zgody?

Zgoda zaczyna się dużo wcześniej niż pytania o seksualność. Małe dziecko może już pokazać, że łyżka zbliża się za szybko, że nie chce buziaka, że woli umyć się samo. Autorzy zalecają, by zaczynać wcześnie i uczyć zarówno słów, jak i tego, jak z nich korzystać (Lever, 2003).

  • „Moje ciało należy do mnie”.
  • „Najpierw mnie zapytaj”.
  • „Nie dotykaj mnie”. / „Powiedziałem nie”.
  • „Nie chcę buziaka”. / „Nie chcę się przytulać”.
  • „To prywatne”. / „Zamknij drzwi”. / „Zapukaj, zanim wejdziesz”.
  • „Chcę to zrobić sam”. / „Chcę wybrać, który dorosły mi pomoże”.

Słowo ma wartość tylko wtedy, gdy jest szanowane: gdy osoba mówi stop albo nie, dorośli przerywają, natychmiast i za każdym razem, chyba że grozi niebezpieczeństwo. Gdy odmowy nie można przyjąć (lekarstwo, niezbędna pielęgnacja), daj osobie kontrolę nad resztą: z jakim napojem je weźmie, w jakiej kolejności, z jaką przytulanką.

Zgłosić i zostać wysłuchanym

Osoba potrzebuje zwrotów, żeby opowiedzieć, co się stało, i poprosić o pomoc:

  • „Ktoś zrobił mi krzywdę”. / „Ktoś mnie dotykał”.
  • „Ktoś kazał mi dochować tajemnicy”. / „Ktoś prosił mnie o zdjęcia”.
  • „Ktoś się ze mnie śmieje”. / „Ktoś mi dokucza”. / „W internecie”.
  • „Chcę z kimś o tym porozmawiać”. / „Chcę to zgłosić”.
  • „Uwierz mi”. / „To nie moja wina”.

Dodaj słowa, żeby powiedzieć kto (osoby z otoczenia), gdzie (miejsca) i kiedy.

Scenariusze rzecznictwa własnego dla nastolatków i dorosłych

Większa samodzielność to także więcej sytuacji, w których trzeba się upomnieć o swoje. Przygotuj scenariusze o rosnącej sile, do użycia w tej kolejności:

  1. grzeczna prośba („Proszę, przestań”);
  2. przypomnienie zasady („Musisz najpierw mnie zapytać”);
  3. prośba o osobę odpowiedzialną („Chcę porozmawiać z kierownikiem”);
  4. „Zgłoszę to”.

Jeśli ktoś Ci się zwierza

Słuchaj, daj czas na ułożenie komunikatu, nie podsuwaj odpowiedzi i zapisz dokładnie jego słowa. Następnie:

  • jeśli martwisz się o dziecko, skontaktuj się z telefonem zaufania dla dzieci i młodzieży, z pedagogiem szkolnym albo z policją;
  • jeśli osoba ma trudności z mówieniem lub słyszeniem, sprawdź, jak w Twojej okolicy można skontaktować się ze służbami ratunkowymi bez rozmowy głosowej;
  • 112: bezpośrednie zagrożenie.

Intymność, dojrzewanie i relacje

Dorastanie przynosi nowe potrzeby: rozmowy o miesiączce, zmianach w ciele, higienie intymnej, zakochaniu. To słownictwo dopasowuje się do rzeczywistego wieku osoby, a nie do zakładanego wieku rozwojowego: „mam okres”, „moje ciało się zmienia”, „mam pytanie o moje ciało”, „jestem zakochany”.

Każda rodzina ma swoje wartości i to normalne, że omawia się je w zespole. Ale osoba zawsze musi móc zadać pytanie o swoje ciało, powiedzieć, co czuje, i odmówić. Nastolatki i dorośli sami decydują, które słowa zachowują i czym dzielą się z bliskimi (zobacz Dorastanie i dorosłość).

Jak chronić te słowa w narzędziu?

  • Umieść je w zasięgu ręki: dostęp do bólu i pomocy z każdej strony. W słownikach Pictalk „coś jest nie tak” (Springboard 48), „boli” (Horizon 80), „pomóż mi” i „stop” (Essential 24) są widoczne na każdej stronie; Springboard 48 ma też stronę „Prywatność”, a Horizon 80 stronę „Bezpieczeństwo”.
  • Nie przenoś ich: słowo, które zachowuje swoje miejsce, da się znaleźć nawet w chwili silnych emocji (zobacz Jak zorganizować siatkę).
  • Nie usuwaj ich bez rozmowy z osobą i zespołem. Jeśli jakieś słowo krępuje dorosłego, często jest to znak, że trzeba o nim porozmawiać, a nie że należy je usunąć.
  • Miej wersję papierową do łazienki i do czynności pielęgnacyjnych, gdzie tablet nie trafia.
Trzy symbole obok siebie: twarz wyrażająca ból, osoba unosząca dłoń wnętrzem do przodu, osoba unosząca obie ręce, by wezwać pomoc.
Boli, stop, pomóż mi: słowa, które powinny być widoczne na każdej stronie, zawsze w tym samym miejscu.

Na wizyty u lekarza rodzinnego i w szpitalu przygotuj też kartę informacyjną o sposobie komunikacji: zobacz Jak dać się zrozumieć.

Najczęściej zadawane pytania

Od jakiego wieku wprowadzać słownictwo dotyczące zgody?

Od najmłodszych lat, prostymi słowami: stop, nie, bez buziaka, zapytaj mnie. Potem słownictwo rośnie razem z wiekiem.

Czy te słowa nie zszokują nikogo w szkole?

Wyjaśnij zespołowi, dlaczego się tam znajdują: chronią ucznia. Używa się ich poważnie, jak innych słów dotyczących zdrowia.

Pictalk Buddy łączy tablice AAC, wizualny plan dnia, sekwencje z instrukcjami krok po kroku i notesy, z tymi samymi symbolami, na Androidzie, iOS, w przeglądarce i na zegarku. To aplikacja w modelu „płać, ile chcesz”, rozwijana przez stowarzyszenie non-profit. Poznaj Buddy

Źródła

  • Beukelman, D. R. i Light, J. C., 2020, Augmentative & Alternative Communication (wyd. 5), Paul H. Brookes, rozdziały 5, 11 i 13.
  • Badania cytowane za Beukelman i Light (2020): Bryen, Carey i Frantz (2003); Bryen (2008); Nixon i in. (2017); Lever (2003).

Jeśli ten artykuł był dla Ciebie przydatny, udostępnij go dalej.